INFOLINIA: 24 365 97 29

Slide background
Slide background

Dla pacjenta

Ważne informacje!

Na badanie Rezonansem Magnetycznym należy:

  1. Nie jeść przez 2 godziny przed badaniem (dotyczy badań z podaniem środka kontrastowego)
  2. Trzeba zgłosić się do pracowni około 15 minut przed wyznaczoną godziną badania.
  3. Przynieść poprzednie badania (TK, MR, Rtg, USG) ewentualnie inną posiadaną dokumentację medyczną ( np. karty leczenia szpitalnego).
  4. Upoważnienie do odbioru wyników badania: Wydrukuj!
  5.  W dniu badania leki zażywane codziennie należy przyjąć zgodnie z zaleceniami lekarza!

Przed badaniem MR należy lekarza radiologa lub technika prowadzącego badanie powiadomić o:

1. Wszczepionej protezie.
2. Metalowym implancie w ciele.
3. Rozruszniku serca.
4. Wkładce domacicznej.
5. Przebytych operacjach w których stosowano: śruby, zaciski naczyniowe, metalowe zapinki.
6. Tatuażach.
7. Metalowych opiłkach lub odłamach tkwiących w ciele.
8. Wypełnieniach w zębach.
9. Uczuleniach na środki kontrastowe w trakcie poprzednich badań obrazowych.
10. Uczuleniach na leki , pokarmy, substancje chemiczne.
11. Przewlekłych chorobach (nerek, serca).
12 . Lęku w czasie przebywania w zamkniętych pomieszczeniach (klaustrofobii).


Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania badania MR są:

rozrusznik serca, neurostymulator, implant wewnątrzślimakowy, metaliczne opiłki w oku, pompa insulinowa.

Nie zaleca się wykonywania badania w I trymestrze ciąży .
Pacjentki, które są w ciąży muszą powiadomić o tym fakcie lekarza radiologa.


Środki kontratowe w rezonansie magnetycznym

Wykonanie niektórych rodzajów badań metodą rezonansu magnetycznego wymaga dożylnego podania środka kontrastowego. Obecnie najpowszechniej stosowane są kontrasty oparte na gadolinie– pierwiastku wykazującym właściwości paramagnetyczne.

Mechanizm działania środka kontrastowego podawanego pacjentowi podczas badania MR polega na gromadzeniu się go w badanej tkance w celu wzmocnienia lub osłabienia odbieranego sygnału. Umożliwia to uzyskanie obrazów o różnym kontraście w zależności od rodzaju badanej tkanki oraz bardziej szczegółowe uwidocznienie nieprawidłowości.

 

Środki kontrastowe stosowane w MR mogą powodować występowanie działań niepożądanych.

Najczęstsze to (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) :

  • ból głowy
  • nudności

Niezbyt często występujące( mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

  • obrzęk jamy ustnej i gardła
  • skurcz oskrzeli
  • niedociśnienie lub wzrost ciśnienia krwi
  • zapalenie spojówek
  • nadmierne pocenie się
  • obrzęk twarzy, powiek,krtani
  • kaszel
  • kichanie
  • ból w klatce piersiowej
  • wysypka
  • bladość
  • zawroty głowy
  • wymioty
  • zaczerwienienie skóry
  • świąd (swędzenie )

Rzadko występujące (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

  • zasłabnięcie
  • drgawki
  • szybkie bicie erca
  • suchość w jamie ustnej
  • złe samopoczucie
  • uczucie zimna
  • kołatanie serca

Częstość nieznana (nie może być określana na podstawie dostępnych badań)

  • zatrzymanie akcji serca
  • nerkopochodne zwłóknienie układowe

Działania niepożądane związane ze stosowaniem tych środków występują rzadko, są zwykle łagodne i krótkotrwałe (w rzadkich przypadkach mogą wystąpić późne reakcje uczuleniowe).

 

Należą do nich:

  • nudności
  • pokrzywka
  • zaburzenia smaku
  • ból i uczucie zimna w miejscu podania
  • bardzo rzadko – reakcje anafilaktyczne
  • również – ból głowy i uczucie gorąca (1-2% pacjentów)

W każdym konkretnym przypadku należy natychmiast poinformować personel medyczny pracowni o wystąpieniu jakichkolwiek objawów nietolerancji środka kontrastowego.

Zwiększone prawdopodobieństwo występowania działań niepożądanych po podaniu kontrastu może wystąpić u pacjentów:

  • ze skłonnościami alergicznymi
  • z udokumentowaną wcześniejszą reakcją na podanie gadolinowego środka kontrastowego
  • astmą osrzelową

Ponadto, w piśmiennictwie zalecana jest ostrożność przy podawaniu środków kontrastowych pacjentom ze schorzeniami nerek.

Związki kontrastowe stosowane w rezonasie magnetycznym są bezpieczne u chorych z prawidłową czynnością wydalniczą nerek.

U chorych z przewlekłą chorobą nerek stwierdzno ostatnio występowanie działañ niepożądanych po zastosowaniu tych środków. Zalicza się do nich przede wszystkim: nefrotoksyczność, nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) oraz nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, szczególnie hipokalcemię rzekomą.

 

NSF (ang. NSF-Nephrogenic Systemic Fibrosis)  opisano po raz pierwszy w 2000 r. Jest to przewlekła choroba o ciżżkim przebiegu, z postępującym włóknieniem skóry i narządów wewnętrznych :wątroby, serca, płuc, przepony i mięśni.  Ryzyko wystąpienia NSF po podaniu gadolinowych środków cieniujących wzrasta wraz ze spadkiem GFR i jest najwyższe u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek.

Ponieważ większość opisanych do tej pory potwierdzonych przypadków NSF wystąpiła po badaniach z zastosowaniem preparatów z grupy środków kontrastowych o liniowej budowie cząsteczki, uważa się, że jednym z czynników sprawczych tego schorzenia może być uwalniany z tych środków kontrastowych gadolin, który odkłada się w tkankach. W przypadku grupy środków kontrastowych o pierścieniowej budowie cząsteczki in vivo istnieje znacznie mniejsze prawdopodobieństwo uwalniania gadolinu.

Ryzyko wystąpienia NSF wzrasta proporcjonalnie do stopnia uszkodzenia nerek (niezależnie od przyczyny) i wielkości dawki gadolinu.Ryzyko wystąpienia NSF wzrasta wraz ze stopniem obniżenia GFR i jest najwyższe u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek . Częstość występowania NSF jest 7,5 razy wyższa u chorych dializowanych otrzewnowo w porównaniu do chorych leczonych powtarzanymi hemodializami.

Na terenie UE zarejestrowanych jest 11 środków kontrastowych zawierających gadolin. Ryzyko wystąpienia NSF po użyciu środka kontrastowego zawierającego gadolin było monitorowane od momentu pierwszego zaobserwowania tego związku w styczniu 2006 roku.

W grudniu 2007 roku Naukowa Grupa Doradcza ds. Diagnostyki dzialająca przy CHMP podzieliła środki kontrastowe zawierające gadolin na trzy grupy ryzyka wystąpienia NSF w oparciu o ich właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne.

W oparciu o dostępne obecnie dane CHMP przyjął następującą klasyfikację ryzyka NSF:

 

Grupa wysokiego ryzyka:

Omniscan (gadodiamid), OptiMARK (gadowersetamid), Magnevist (kwas gadopentetowy),

Magnegita (kwas gadopentetowy), Gado-MRT-ratiopharm (kwas gadopentetowy)

 

Grupa średniego ryzyka:

MultiHance (kwas gadobenowy), Primovist (kwas gadoksetowy), Vasovist (gadofosweset)

 

Grupa niskiego ryzyka:

Gadovist (gadobutrol), ProHance (gadoteridol), Dotarem (kwas gadoterowy)

 

Środki kontrastowe do badań MR nie wchodzą w interakcje z innymi lekami i w większości przypadków są szybko wydalane przez nerki w postaci niezmienionej.

 

Każdorazowo przed podaniem środka kontrastowego należy wykonać badanie krwi w celu sprawdzenia czynności nerek (pacjent powinien posiadać wynik kreatyniny).

 

 

Pracownia rezonansu magnetycznego

Wyślij zapytanie na interesujący Cię temat...